HEMELBESTORMERS & OPPERGODEN
Een vonkende literaire middag op zondag 14 maart
Aanvang: 14.00 uur / deuren open: 13.30 uur

Titaantjes – Opgroeien in de letteren. Dit is het motto van de 75ste Boekenweek (10 - 20 maart). Traditiegetrouw wordt er in Theater de Roestbak een Boekendaggeorganiseerd. Op zondag 14 maart is er een vonkende literaire middag met hemelbestormers en oppergoden. Wie zijn er mooier? Wie zijn er moediger? Wie zijn er sterker? Verhalen over onschuld en het verliezen van onschuld, over de eerste sigaret en de eerste liefde. Woorden die spatten als jeugdpuisten.

Presentator Ernest van der Kwast daagt de schrijvers én het publiek uit tot een literaire quiz over ‘jong zijn’ – het thema van de Boekenweek 2010. De winnaar krijgt een boekenpakket ter hoogte van de Olympus (op schaal). Na afloop is er een feestelijke borrel en kunnen er ook boeken worden gekocht, uiteraard met een opdracht en een handtekening!

Met voordrachten van:
Joris van Casteren
Renske de Greef
Janneke van der Horst
Ernest van der Kwast
&
A.L. Snijders
Tommy Wieringa

Met live muziek van:
One Trick Pony

Locatie: Corrosia! Theater de Roestbak
(Markt 1, 1354 AP Almere Haven)

Aanvang: 14.00 uur / deuren open: 13.30 uur. Entree: € 10,–

Kaarten voor de Boekendag zijn te verkrijgen bij de boekhandels, alle vestigingen van de nieuwe bibliotheek en Corrosia!

Deze dag wordt georganiseerd door: de nieuwe bibliotheek, Corrosia!, literair genootschap ‘eindig laagland’, en de boekhandels Selexyz Scheltema
en Plantage Books & More.
Het boek Lelystad van Joris van Casteren was in 2009 genomineerd voor de AKO Literatuurprijs. In dit boek doet Van Casteren verslag van zijn nieuwbouwjeugd, vol vandalisme en valse liefdes. Op hilarische wijze laat hij zien hoe het is om op te groeien in een gemaakte samenleving waar de menselijke maat uit het oog is verloren.

Hij beschrijft de troosteloze hofjes van zijn jeugd, bevolkt door Amsterdamse probleemgevallen en gesjeesde zakenlieden. Tegen beter weten in proberen de pioniers met goede bedoelingen het ideaal van een nieuwe samenleving overeind te houden.

Lelystad gaat verder waar de roman ophoudt. Het is een hoogsteigen mengvorm van reportage, autobiografie en geschiedschrijving. Een onweerstaanbare, tot nadenken stemmende rite de passage, over de effecten van opgroeien in een gemaakte samenleving waar de menselijke maat uit het oog is verloren.

'Briljant.'
***** (De Volkskrant)

'Dit is een zeer geslaagd boek'
(Kees 't Hart, De Groene Amsterdammer)

'Van Casteren lapt het 'm weer.
En wel met zoveel flair, dat ik wou dat ik Joris van Casteren was.'
(Daniëlle Serdijn, De Beste Boeken van 2008, De Volkskrant)

'Een van de topauteurs op het gebied der literaire non-fictie.'
(Atte Jongstra, De Beste Boeken van 2008, NRC Handelsblad)

Joris van Casteren publiceerde In de schaduw van de Parnassus, gesprekken met vergeten dichters (2002) en Zeg mijn lezers dat ik doorschrijf, portretten van vergeten schrijvers (2006). In 2003 verscheen de reportagebundel De man die 2 ½ jaar dood lag, berichten uit het nieuwe Nederland, in 2007 de reportagebundel Requiem voor een pitbull. Hij is samensteller van de bloemlezing Een vreselijk land, de mooiste journalistieke verhalen van Nederland (2005) en schreef de dichtbundel Grote atomen (2001). Aan het Netherlands Institute for Advanced Study (NIAS) te Wassenaar was hij in 2007 journalist-in-residence.

Website: www.jorisvancasteren.nl Afgelopen herfst kwam Renske de Greefs nieuwste roman uit: En je ziet nog eens wat, een met vaart geschreven, komisch portret van de nieuwste subcultuur: die van jonge vrijwilligers in Afrika. Guusje is net klaar met de middelbare school en wil iets van de wereld zien. Maar niet als toerist, met een Lonely Planet in de hand en een kaki moneybelt om. Tijdens een uit de hand gelopen discussie over ontwikkelingswerk neemt ze de uitdaging aan om zelf vrijwilliger te worden. In Afrika. Met hoge verwachtingen en weinig kennis van zaken vertrekt ze samen met een vriendin naar een weeshuis in Tanzania.

Guusje weet niet precies wat ze daar aan zal treffen, maar ze hoopt op innerlijke wijsheid, louterende levenservaring en vooral veel exotische seks. Al snel merkt ze dat alles een stuk ingewikkelder is. Sjofele weeshuizen, niet-dankbare locals, Moeder Teresa-complexen en decadente cocktailparty’s tussen de palmbomen: Guusje zoekt naar een manier om zich hier tot te verhouden. Hoe moeilijk is het om iets goeds te doen?

Renske de Greef schrijft regelmatig de column bij NRC Next als Aaf Brandt Corstius niet kan. Ooit begon ze als columniste bij het online jongerenmagazine Spunk. Ze bundelde haar beste columns in Lust. Liefde, seks en bambi hertjes, waarvan al meer dan 12.000 exemplaren zijn verkocht. Samen met Jan Hoek schreef zij het dubbbelboek Ja/Nee en in 2005 publiceerde zij Seks in Afrika. Ze heeft vaste columns in De Morgen en Onze Wereld en werkt als freelancer voor diverse tijdschriften. In 2007 schreef ze haar debuutroman Was alles maar konijnen. Een grillig sprookje over eenzaamheid, contact en verlangen. Voortgekomen uit de liefde voor de maakbaarheid, het perfecte plaatje en konijnen.

Website: www.renskedegreef.nl Janneke van der Horst debuteerde vorig jaar met de bundel Ik weet hoe jongens huilen. Hiermee verdiende ze een nominatie voor de debutantenprijs 2009. Een bundel met schitterende korte verhalen over een familie die wankelt onder het gewicht van een zorgvuldig verborgen drama. Een jonge vrouw die in Frankrijk op zoek gaat naar haar onbekende halfbroer. En een jongen die ontdekt hoe ver zijn vriendin gaat om hem aan zich te binden. Verhalen over jonge mensen die schijnbaar gelukkige levens leiden. Liefde, vriendschap, afkomst en familie zijn de thema´s die Van der Horst gebruikt om deze levens vorm te geven. Haar toon en stijl zijn scherp en geestig, waardoor de kleine drama´s die onder de oppervlakte liggen des te pijnlijker aan het licht komen.

’Niet alleen fijnzinnige humor, maar ook fraaie, originele beelden en beschrijvingen kenmerken de verhalen. (...) Altijd zijn de verhalen verrassend en munten ze uit door zuinig, maar zeer doeltreffend taalgebruik.’
(Juryrapport Academica Debutantenprijs)

'Janneke van der Horst verraadt talent. [...] De kracht van Van der Horst is dat ze het aandurft om heel weinig te laten gebeuren.'
(NRC Handelsblad)

‘Het wemelt in haar debuut van de goede zinnen, en vooral van de goede overgangen."
(HP de Tijd)

Janneke van der Host was redacteur van het satirisch- literaire tijdschrift Propria Cures. Ze schreef wekelijks het feuilleton 'Julia' voor HP/De Tijd, is columnist van Het Parool en publiceert regelmatig in NRC Handelsblad.

Website: www.jannekevanderhorst.nl Ernest van der Kwast wordt op 1 januari 1981 geboren in Bombay, India. Een glansrijke carrière in het discuswerpen lonkt, maar Van der Kwast verpandt zijn hart aan de literatuur. Onder het pseudoniem Yusef el Halal verschijnt de verhalenbundel Man zoekt vrouw om hem gelukkig te maken, die lovend wordt ontvangen. In 2005 komt het officiële debuut van Ernest van der Kwast uit, Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen. Een roman waar de invloed van zowel Grunberg als Giphart voelbaar is, met name door de droge, soms tragische humor. In 2007 verschijnt de roman Stand-in, ditmaal onder het pseudoniem Sieger Sloot.

De pers over Soms zijn de dingen mooier als er mensen klappen:

‘Een aanstekelijk, onderhoudend, lichtvoetig en ook diepzinnig boek’
(Volkskrant)

‘Een lied van schijn en wezen […] uitermate geestig […] hartverscheurend mooi.’
(NRC Handelsblad)

Website: www.ernestvanderkwast.nl
A.L. Snijders schrijft Zeer Korte Verhalen. Bijna elke dag, en die verhalen worden per e-mail naar een select gezelschap gestuurd, dat elke week een paar keer wordt verrast met een klein pareltje. Om jaloers op te worden. Maar gelukkig worden de ZKV’s tegenwoordig ook gebundeld. Het Zeer Korte Verhaal is door Snijders een verfrissend nieuw genre in de Nederlandse letteren geworden. A. L. Snijders is tevens columnist voor een aantal regionale dagbladen. In de jaren 90 verschenen bij uitgeverij Thomas Rap vier bundels met columns en een veel geprezen novelle 'De incunabel'. Zijn vrouw en hij zijn in Amsterdam geboren en getogen, maar wonen (vroeger met vele kinderen, nu met z'n tweëen) al bijna 32 jaar in een drietal aan elkaar gebouwde oude boerenhuizen in het buurtschap Klein Dochteren nabij Lochem. Bibliografie: • Ik leef aan de rand van de wereld, 1992 • Het kalme glijden van de boot naar de waterval, 1992 • De taal is een hond, 1993 • De incunabel, 1994 • Ik ben de vreemdeling die naar de herfst moet gaan, 1997 • Niets is zo mooi als nutteloze kennis, 1998 • Lood, 2003 • Herinneringen aan een vader, 2006 • L.H.; A.L., 2006 • Belangrijk is dat ik niet aan lezers denk, 2007 • Heimelijke vreugde, deel 1, 2007 • Heimelijke vreugde, deel 2, 2008 • Bordeaux met ijs, 2008 • De mol en andere dierenzkv's, 2009 Vorig jaar verscheen Wieringa’s nieuwste roman Caesarion. Een geschiedenis over schoonheid en verval, over de trouw van een kind en de ontrouw van zijn ouders. ‘Dit zou weleens het beste Nederlandse boek van 2009 kunnen worden. Caesarion rules.’ (Algemeen Dagblad ) “Tommy Wieringa heeft er met Caesarion voor gezorgd dat hij bij de Grote Tien van de Nederlandse literatuur hoort.” (Pieter Steinz, NRC.TV) "Een roman van internationale allure" (de Volkskrant) Wieringa brak in 2005 door met zijn roman Joe Speedboot. Deze roman vertelt het verhaal van de invalide geraakte jongen Fransje, die gefascineerd raakt door de nieuwkomer in het dorp Joe Speedboot. De roman werd bejubeld en geprezen (nominatie AKO-Literatuurprijs, de Gouden Uil, NS publieksprijs en bekroond met de F. Bordewijkprijs) en er werden meer dan 300.000 exemplaren van verkocht. In 2006 verscheen Ik was nooit in Isphahaan, een bundeling literaire reisverhalen over de meest uiteenlopende plekken op de wereld. En in 2007 was Wieringa gastschrijver aan de Technische Universiteit Delft. De essays die hij daar schreef over begeerte verschenen onder de titel De dynamica van de begeerte. Bibliografie: • Dormantique’s manco,1995 • Amok,1997 • Alles over Tristan, 2002 • Joe Speedboot, 2005 • Ik was nooit in Isphahaan, 2006 • De dynamica van de begeerte, 2007 • Caesarion,2009 Website: www.tommywieringa.nl singer/songwriter Anne-Fleur Kan

Achter One Trick Pony schuilt Anne-Fleur Kan, een lange blonde Friezin die haar twintigste verjaardag nog moet vieren. Maar die al wel Kunstbende heeft gewonnen, op Lowlands heeft gestaan, op Noorderslag en op het eilandfestival Into the Great Wide Open op Vlieland.

Haar liedjes zijn kleine sprookjes en absurde verhalen. Over een vrouw die verandert in een zeemeermin, of over een drenkeling die al het water in zee opdrinkt. In haar 'hit' bezingt de jonge vrouw haar penis. Anne-Fleur is fan van The Dresden Dolls, een Amerikaanse theatrale rockband, maar ook van Leonard Cohen en zangeres Regina Spector.

Voordat ze doorbrak filmde ze zichzelf achter de piano en zette dit op YouTube. Eigenlijk omdat ze nog niet voor publiek durfde te spelen. Inmiddels durft ze dat wel en is haar site gehackt en vanwege een gecrashte computer alle filmpjes kwijt. Gelukkig staat ze wel weer op YouTube.